کاهش ریسک خوردگی محیط های شیمیایی

خوردگی در محیط‌های شیمیایی معمولاً یک اتفاق ناگهانی نیست. در بسیاری از تجهیزات صنعتی، فرآیند تخریب فلز از زمانی آغاز می‌شود که جنس ماده، شرایط محیطی و شرایط بهره‌برداری با یکدیگر سازگار نباشند.

وجود اسیدها، بازها، یون‌های کلرید، رطوبت، اکسیژن محلول، دمای بالا یا ترکیبی از چند عامل می‌تواند سرعت تخریب یک تجهیز را افزایش دهد. به همین دلیل، پاسخ به سؤال «چگونه از خوردگی جلوگیری کنیم؟» صرفاً انتخاب یک رنگ یا پوشش محافظ نیست؛ بلکه باید کل سیستم از مرحله طراحی تا بهره‌برداری و بازرسی مورد بررسی قرار گیرد.

در صنایع شیمیایی، نفت و گاز، پتروشیمی، نیروگاه‌ها، صنایع معدنی و تصفیه‌خانه‌ها، کاهش ریسک خوردگی معمولاً بر پایه چند اقدام مکمل انجام می‌شود: برای کاهش ریسک خوردگی، ابتدا عوامل خورنده و شدت محیط شناسایی می‌شوند. سپس با انتخاب متریال و طراحی مناسب، استفاده از سیستم‌های حفاظتی، کنترل شرایط فرآیندی و پایش منظم، احتمال خوردگی کاهش می‌یابد. تعمیر و نگهداری پیشگیرانه تجهیزات صنعتی نیز به شناسایی و رفع به‌موقع آسیب‌ها کمک می‌کند. استاندارد ISO 12944-2  نیز انتخاب سیستم حفاظت را به طبقه‌بندی محیط و میزان خورندگی آن مرتبط می‌کند و برای محیط‌های مختلف، از شرایط جوی تا غوطه‌وری و شرایط خاص، الزامات متفاوتی در نظر می‌گیرد.